Sąd uznaje Żarka winnym pomówienia Zyberynga i umarza postępowanie. Poszło o zielone ściany i wpis na FB

W piątek 21 marca Sąd Rejonowy w Radomsku ogłosił wyrok w sprawie karnej, którą radny powiatowy Szymon Zyberyng (PiS) wytoczył Tobiaszowi Żarkowi, który startował z list Platformy Obywatelskiej do rady miasta w wyborach w 2024 roku. Sąd uznał Żarka winnym, ale warunkowo umorzył postępowanie. Wyrok nie jest prawomocny. Żarek zapowiada apelację.

Przyczyną pozwu były trzy zdania, które Tobiasz Żarek opublikował na Facebooku między pierwszą a drugą turą wyborów na prezydenta Radomska, w kwietniu 2024 roku. Post wisiał kilkadziesiąt minut, Żarek zasugerował, że poparcie Szymona Zyberynga dla prezydenta Jarosława Ferenca to efekt podpisania przez niego umowy na dzierżawę zielonych ścian, za co „miasto płaci Zyberyngowi 26 tys. zł rocznie”. Napisał też, że „dla nich liczy się tylko układ i kasa, a nie miasto i ludzie”.
Zyberyng wytoczył prywatny akt oskarżenia z paragrafu 212 kodeksu karnego. Odbyły się cztery rozprawy. Żarek przyznał się do samego zamieszczenia wpisu, ale argumentował, że to „było jego zdanie”, czyli opinia. Zyberyng przekonywał, że każdy ma prawo do swobody wypowiedzi i wyrażania opinii oraz ma prawo krytykować polityków, „ale nikt nie ma prawa zarzucać bez dowodów, że polityk jest osobą sprzedajną”.

W piątek 21 kwietnia zapadł wyrok. Sędzia ogłosił, że Żarek jest winny pomówienia Zyberynga o postępowanie, które mogło go poniżyć w oczach opinii publicznej i spowodować utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności publicznej. Warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby jednego roku. Zasądził na rzecz radnego powiatowego 300 zł tytułem zwrotu zryczałtowanych wydatków postępowania, wymierzył 100 zł opłaty oraz zwolnił go z obowiązku zwrotu wydatków postępowania.
Wyrok nie jest prawomocny. Tobiasz Żarek zapowiada apelację.
Paragraf 212 kodeksu karnego był wielokrotnie krytykowany przez organizacje społeczne, dziennikarskie oraz rzeczników praw obywatelskich jako nadmierna ingerencja w wolność słowa. Pozwala on uznać za przestępstwa wyrażanie poglądu opinii czy krytykę publiczną.