Poczekajcie, o makaronach zapomniałem. Zaraz wrócę. Mężczyzna drugi raz wchodzi do sklepu. Bo chce choć trochę pomóc Ukraińcom

W poniedziałek przed jednym z supermarketów przy ul. Jagiellońskiej zaparkowany był bus Morsów z Radomska. A właściwie to były trzy busy, bo zapełniały się tak szybko, że trzeba było je wymieniać. - Nie ma słów, które by wyraziły jak bardzo jesteśmy wdzięczni radomszczanom - napisała na swoim profilu Ewa Kuśmierczyk, prezes Morsów.

Prawie wszyscy prowadzą zbiórki i prawie wszyscy w mieście chcą pomóc uchodźcom z Ukrainy, którzy uciekają przed rosyjskimi wojskami. Morsy postawiły na zbiórkę żywności. Trafi ona do tych radomszczańskich rodzin, które przyjmują do siebie kobiety i dzieci z Ukrainy. A jest w ich mieście coraz więcej.

Zebrane rzeczy zostały posegregowane i przewiezione do Atlie przy ul. Rolnej 8, gdzie można je odbierać od poniedziałku do piątku od 7.30 do 16 (wjazd od strony bloków przy Lipowej).

- To było niesamowite, ta bezinteresowna pomoc, która płynie z każdej strony - mówi Gazecie jedna z osób, która pełniła dyżur przy busie. I opowiada o ludziach, którzy przyjeżdżali w to miejsce specjalnie, nie robili tego przy okazji zakupów. Wszystko mieli już w samochodach, wystarczyło przepakować.

O kobiecie, która podarowała kilka produktów spożywczych i dopytywała co jeszcze jest potrzebne. - Widać było, z całym szacunkiem, że żyje skromnie, ale bardzo chciała się czymś podzielić. Tak samo jak starszy mężczyzna, który najpierw wyjechał ze sklepy z wózkiem wypakowanym artykułami spożywczymi. Kiedy skończyliśmy je układać w samochodzie popatrzył, zastanowił się i po chwili krzykną - makarony, o makaronach zapomniałem! Zaraz wracam - opowiada o tym, co działo się wczoraj po południu. - I rzeczywiście poszedł do sklepu i dokupił trzy paczki. I on też dopytywał, czy to na pewno wystarczy, bo jeśli trzeba, to on pójdzie jeszcze raz, tylko żeby mu powiedzieć, po co konkretnie. Niesamowite.

Wszyscy, którzy brali udział w akcji zbierania żywności, mówią to samo - radomszczanie mają w takich chwilach wielkie serca.