1 listopada w dzień Wszystkich Świętych wspominamy radomszczan zmarłych w minionym roku

Osoby związane z Radomskiem, nauczyciele, lekarze, społecznicy, samorządowcy...

Artur Banaszczyk. Zmarł 4 stycznia, po trudnej walce z chorobą. Był honorowym dawcą krwi, później, gdy zachorował na białaczkę szpikową, sam potrzebował tego daru życia, bo walczył o powrót do zdrowia. Niestety, we wtorek 4 stycznia, Artur zmarł, po długiej walce z chorobą. O jego śmierci informowała na swoim profilu poseł Anna Milczanowska. Pisała tak: „Dzisiaj odszedł do Domu Ojca nasz Przyjaciel - Artur Banaszczyk, oddany służbie Bogu i Ojczyźnie, obdzielał każdego miłością, dobrem, radością, uczynnością i uśmiechem. Jego pasją była muzyka, szczególne miejsce zajmowała gra na organach. Interesował się również genealogią, tworzył tablice swoich przodków i mieszkańców Ziemi Radomszczańskiej.”

Urszula Gołębiewiska. Zmarła 14 lipca. Była wieloletnią nauczyciel biologii i wychowawcą młodzieży w II Liceum Ogólnokształcącym w Radomsku.

Paweł Grabarczyk. Zmarł 8 marca w wieku 67 lat. Wybitny kostiumograf urodził się w Radomsku, do 19. roku życia mieszkał w rodzinnym domu w dzielnicy Bartodzieje. Był autorem kostiumów m.in. do filmów Jerzego Hoffmana „Ogniem i mieczem” i „Stara baśń” oraz „Quo vadis” Jerzego Kawalerowicza. Pracował też nad popularnymi serialami „Ojciec Mateusz”, „Na dobre i na złe”, „Pensjonat pod Różą”, „Pitbull” i „Wojenne dziewczyny”.

Zofia Gzik. Lekarka i społeczniczka, założycielka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Radomsku. Zmarła w niedzielę 2 października w wieku 91 lat. Z wykształcenia była lekarzem, od 1955 r. pracowała w zawodzie w różnych częściach kraju. W 1979 r. wróciła do rodzinnego Radomska i objęła stanowisko kierownika poradni przeciwgruźliczej i chorób płuc. W 1997 r. przeszła na emeryturę.

Najbardziej znana była ze swojej działalności społecznej. Działała w Towarzystwie Przyjaciół Muzeum, ale swoje serce oddała ochronie zabytków na radomszczańskich cmentarzach. Utworzyła w Radomsku Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Jest autorką książki o historii Starego cmentarza.

Longin Jaworski. Zmarł 16 marca. Wieloletni nauczyciel i wychowawca młodzieży. Pracował w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 1 w Radomsku

Tomasz Kowalski. Zmarł w szpitalu w Łodzi 2 października. Wójt gminy Ładzice był od pierwszej do czwartej kadencji, w latach 1990-2008. Zasiadał w radzie powiatu w I kadencji, w latach 1998-2002. Działał w grupie rekonstrukcyjnej ułanów. Znalazł się w nim po wypadku podczas konnej przejażdżki. 66-letni Kowalski spadł z konia. Obrażenia, których doznał, okazały się na tyle poważne, że nie udało się go uratować.

Tamara Olczyk-Krawczyk. Zmarła 25 lipca. Była nauczycielem i wieloletnią dyrektor szkoły w Pławnie w gminie Gidle.

Adolf Orzechowski. Zmarł 18 czerwca w wieku 94 lat. Lekarz laryngolog. Nie był rodowitym radomszczaninem, ale spędził tu większość dorosłego życia. Pochodził z Białej Podlaskiej, do naszego miasta przyjechał w 1957 r. Wcześniej mieszkał w Strykowie, potem w Łodzi, gdzie zdał maturę i skończył medycynę.

Mógł pracować w klinice, ale zdecydował się przyjechać do Radomska, gdzie na miejscu miał pracę i mieszkanie. Do pracy w klinice musiałby dojeżdżać ze Strykowa. Dobre wrażenie zrobił na nim ówczesny dyrektor szpitala, Aleksander Jakubowski. Cenił go nie tylko jako dobrego lekarza, ale też mądrego człowieka. W Radomsku musiał od zera zorganizować oddział laryngologiczny. Przeszukał instrumentarium szpitala i znalazł kilka przydatnych dla siebie narzędzi, które najprawdopodobniej zostały po niemieckich lekarzach z czasów okupacji. Resztę zdobył w Łodzi, część pożyczył, część załatwił, bo miał jakieś znajomości w Ośrodku Zaopatrzenia Medycznego.

Pełne wyposażenie w sprzęt udało się zgromadzić dopiero po prawie 10 latach. Poza sprzętem brakowało też lekarzy, przez jakiś czas pracował praktycznie sam, dopiero z czasem pojawiali się w mieście kolejni laryngolodzy. W samym szpitalu też panowały ciężkie warunki, jak każdy lekarz marzył o nowym szpitalu.

Adolf Orzechowski nie doczekał się w pracy na nowe warunki. Na emeryturę odszedł w 1993 r. mając 65 lat. Pracował jeszcze w przychodni przez następne kilka lat. W 2017 r. Gazeta Radomszczańska pisała o nim jako o najstarszym praktykującym w Radomsku lekarzu.

Kazimierz Pigoń. Zmarł 18 czerwca w wieku 90 lat. Przepracował 40 lat w szkolnictwie, w tym 28 jako dyrektor szkół i 12 lat prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego w Radomsku. Za jego czasów powstał Dom Nauczyciela.

Był jednym z najbardziej znanych radomszczańskich nauczycieli. Pochodził z Sokolej Góry, w 1947 r. kontynuował naukę w I liceum, które ukończył w 1951 r. Wtedy na stałe związał się z Radomskiem. Jeszcze jako uczeń szkoły średniej włączył się w walkę z analfabetyzmem. Pod koniec nauki wybrał profil pedagogiczny, dzięki czemu mógł podjąć pracę w szkole. Udało mu się zostać na miejscu, nie musiał wyjeżdżać gdzieś daleko.

Pierwszą szkołą była ta w Kruszynie, mieszkał na strychu szkoły, jak mówił warunki były bardzo ciężkie. Po roku pracy wybrano go do prowadzenia konferencji ideologiczno-pedagogicznych. Dobrze wypadł, zwrócił na siebie uwagę prezesa miejscowego ZNP Jakuba Mazeli. Ten niedługo potem zaproponował mu wejście do zarządu związku. Został jego sekretarzem mimo młodego wieku, miał zaledwie 19 lat. Jeździł do Warszawy na specjalne szkolenia, podnosił swoje kwalifikacje. Bardzo jednak chciał podjąć studia, próbował 3 razy, ale ministerstwo się nie zgadzało. Gdy się udało ukończył na Uniwersytecie Warszawskim pedagogikę, w trakcie dobrał drugi fakultet – historię.

Wrócił do Radomska, dostał pracę w I liceum, gdzie uczył historii i przysposobienia obronnego. W 1962 r. trafił do liceum pedagogicznego, a po roku został jego dyrektorem. Szkołę zaczęto jednak wygaszać, w Radomsku zaczęto starania o utworzenie innej. Wybór padł na technikum łączności. Na jej bazie powstało po kilku latach technikum elektroniczne, dzisiejszy „Elektryk”. Kazimierz Pigoń został dyrektorem tej szkoły, pracował tam do 1991 r., kiedy przeszedł na emeryturę. Od 1961 r. był też prezesem radomszczańskiego ZNP.

Przepracował 40 lat w szkolnictwie, w tym 28 jako dyrektor szkół i 12 lat prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego w Radomsku. Za jego czasów powstał Dom Nauczyciela. Kazimierz Pigoń był uhonorowany wieloma odznaczeniami za swoją pracę w szkolnictwie, m.in. Krzyż Odrodzenia Polski czy tytuł Zasłużonego Nauczyciela PRL. Do końca życia miał doskonałą pamięć jeśli chodzi o szkolnictwo i nauczycieli na naszym terenie. Wciąż posiadał notatki, zestawienia nauczycieli w poszczególnych szkołach. Pogrzeb odbył się 24 czerwca na Starym Cmentarzu.

Iwona Sokołowska-Salińska. Zmarła w niedzielę 7 sierpnia po ciężkiej chorobie. Wieloletnia nauczycielka w radomszczańskich szkołach. Przez lata uczyła biologii w Zespole Szkolno-Gminazjalnym w Pławnie.

Jakub Welfel. Zmarł 15 listopada 2021. Ginekolog i położnik, związany ze szpitalem w Radomsku od 2016 roku.

Zbigniew Więckowski. Zmarł 17 marca. Wieloletni nauczyciel wychowania technicznego i wychowawca młodzieży w II Liceum Ogólnokształcącym. Założyciel oraz opiekun 3 WDH, drużyny żeglarskiej działającej w szkole

Jerzy Wilk. Wieloletni nauczyciel muzyki i wychowawca młodzieży. Przez lata pełnił funkcję dyrektora II Liceum Ogólnokształcącego im. K.K. Baczyńskiego. Był twórcą hymnu II Liceum Ogólnokształcącego. Skomponował go na przełomie 1985/86 roku.

Maria Wrona. Zmarła 24 kwietnia w wieku 71 lat. Była przewodniczącą radomszczańskiej rady miasta. Przez lata związana była ze Stowarzyszeniem Razem dla Radomska. Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Radomsku. Od drugiej połowy lat 90. związana była z samorządem. W 2006 roku zainicjowała na rzecz Muzeum Regionalnego w Radomsku zakup 20 obrazów Stanisława Imienińskiego z cyklu „Noworadomsk - miasto moich dziadków”.

Była także członkiem zespołu kontroli Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Radomsku. Należała do miejskiej rady seniorów.