Andrysiak: Hipokryzja nie oddaje skali, Himalaje hipokryzji też nie. To co pokazało trzech radnych prawicy to brud i błoto jedynie

Nie mam i nigdy nie miałem dużych wymagań wobec polityków samorządowych, ot, żeby rąk lepkich nie mieli a dalej jakoś będzie. Inercja urzędów jest tak wielka, że może nie naprawią, ale też trudno im popsuć. Zdanie na temat samorządności mam wyrobione (wymaga gruntowanej reformy, w żadnym razie „zaorania”), ale dziś obejrzałem spektakl tak etycznie odpychający, że zadziwiłem się mocno, a zadziwić mnie w samorządzie to sztuka.

Andrzej Andrysiak, aa@radomszczanska.pl

W Radomsku był prezydent Jerzy Słowiński. Rządził w latach 1994-2006. Zmarł w październiku 2021. Stworzył strefę przemysłową, która uratowała miasto, bo dała miejsca pracy, ale też jak się już jakiś czas temu okazało, współpracował z SB w komunie. Długo. Przyznam szczerze, sam do takich informacji stosunek mam niejednoznaczny, ani zaufania do akt SB do końca nie mam, ani wcale tak łatwy w ocenie tamtych decyzji nie jestem. Bohaterów teraz na pęczki, ale mam jakieś nieodparte podejrzenie, że większość tych, to tak teraz gardłują, że podpis to hańba, w gacie by wtedy robili.

Doceniam wkład Słowińskiego w utworzenie strefy, pomysł nadania mu ulicy nie podoba mi się z zupełnie innych względów, choć też dotyczących jego publicznej działalności. Lata już jednak upłynęły, patyna je pokryła i odkurzać nie ma co.

Nie zdziwiło mnie, że stowarzyszenie Razem dla Radomska forsowało ten pomysł, bo to ich patron i szacunek mu chcą oddać. Zadziwili mnie radni prawicowi, co zdjęć w kościele tyle sobie robią, że aparaty szwankują, jak relatywizowali. Że może go zmusili. Albo w ogóle nie podpisał. Że nie wiadomo, czy nie było nacisków, by ten podpis uzyskać.

Ja rozumiem te wątpliwości, ale nie rozumiem, dlaczego one mają obowiązywać tylko w przypadku Słowińskiego, a Wałęsy już nie. A, wróć, rozumiem, wkręcam Was - bo usprawiedliwiać Słowińskiego to nasz polityczny interes, mamy koalicję, po latach w opozycji jesteśmy wygłodzeni, więc jak nam prezydent Ferenc postawił warunek, to co mamy zrobić? A flekować Wałęsę to też nasz polityczny interes, ale inny.

Przyznam, nie mój problem. Niemożebne mnie jednak obrzydzenie bierze na to działanie, bo przecież za chwilę usłyszę, jak ten radny jeden z drugim będzie nas o etyce sztorcował, o moralności, o tym jak żyć, co wolno a co nie. Że trzeba mieć zasady, nie zginać karku i modlić się codziennie, bo nic tak siły nie dodaje, jak ufność, że są nad nami prawa ważniejsze niż ludzkie regulacje. A potem będzie o Owsiaku, o LGBTach, złym in vitro, zamachu na rodzinę, laicyzacji... I żadnej refleksji, że „jam to, własnymi rękoma, do tego się przyłożył". 

Słowo „hipokryzja” nie oddaje tu skali, Himalaje Hipokryzji też nie. Bo Himalaje piękne i dumne, a to, co dziś widziałem na sesji w wykonaniu trzech radnych z prawicy to brud i błoto jedynie. Trzech, bo z pięciu jeden uciekł z głosowania, a tylko jeden miał cojones: całą sesję milczał, a potem podniósł rękę przeciw.

Powinienem zakończyć, że teraz czas prawdy dla ludzi rządzących PiS-em w naszym regionie, ale przecież wspominałem na początku, że dużych wymagań wobec polityków nie mam. Myślę jednak sobie, że dzisiejsza wolta trójki prawicowych radnych na sesji to dla mieszkańców niczym chrzest w Jordanie: wrota otwiera, prawdę pokazuje i drogę wyznacza. Jak w Piśmie:

„Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach”.