Smród na Reymonta. Miasto odpowiada: jesteśmy świadomi problemu

Chodzą legendy, od ludów wędrownych przez słowian, ówczesnych Radomske przez Noworadomsko po Radomsko. Dawno dawno temu, przez tereny obcene w dolinie rzeki, było w okresie deszczowym bagienkowo, rzadka glinianka, specyfika tegoż materiału miała sporą substancję organiczną, niż inne, a dodatkowo była wilgotna (a dalej był jeszcze nie odkryty węgiel brunany), więc ludy w ówczesnych czasach, zbierały ją, na budowle prowizorycznych domków, lecz była też towrarem handlowym, pierwsze szlaki wędrowne, już rozpowszechniły ten teren w okolicy, i rozrastało się to w szybkim czasie, szlaki jedwabny i bursztynowy, to się przeplatało, został jeden, ze względów oczywistych. Niestety ta glinianka miała specyficzny zapach, organiczny, lecz dobrym był budulcem i miał też inne zastosowania, mniej znane. Przez okres przejściowy ludu wędrownego do słowian, dolina Radomszczańska obniżyła się, bardziej w obszarze działania rzeki, też zmianiała swój bieg. Kolejne wieki, działań przyrody, czynników ludzkich, naturalnych, warstwy powierzchniowe zmieniały się, akurat w miejcu najniższym uprawiano z początku rolę, nawadnioano teren, potem idące zmiany w osadnictwie i naturalnym przyroście ludności, zaczęto w ów prymitywny sposób urbanizować przestrzeń, jadnakże trudno było w obszarze przy rzece, dlatego postanowili zmienić bieg rzeki, i z wyższych terenów nieco zwieźć ziemi. To był trudny teren, lecz udało im się. Idąc dalej dalej w przód, powstały zagrody, te znane i nie znane, kościół drewniany, i nieopodal cmetarz. Dalej idąc mówiąc od drewnianej do murowanej, przez dzieje potopów, zaborów, zmieniała się urbanistyka, i zagospodarowanie przestrzenne, jedno niszczono, zasypywano, drugie budowano, domki, potem kamienice, jedni wiedzieli, drudzy nie, o historii. Po wielu latach z uporaniem się z fetorem, który i tak istniał, jakoś inżynierowie sładali w całość, budowle podziemne, w końcu dochodzimy do współczesności i wiemy na czym stoimy. na czym było przed rewitalizacją i po. Problem fetoru był i zawsze będzie, to taki teren, a infrastruktura coraz nowocześniejsza, ta pod ziemią i nadal fetor. Co jest nie tak, albo tak z tym że ciągle nos wyczówa powonienie do wyczówania zmian aromatycznych. Zapewne jakiś szkopuł tkwi w szczegółach, nawet urbanistycznych. Tam gdzie wiatry są ciche, to najbardziej czuć. Jak wartki jest podziemny strumień ściekowy? gdzie ma spad, i wpad? Kiedyś rzeka, teraz inaczej? są prądy wsteczne? czy może to burzówka? Jakby nie patrzeń na tyle betonu, i skał, to nie powinno się przedostać.