Sześcioro działaczy Solidarności z Radomska odznaczonych

W piątek 22 listopada w sali konferencyjnej Instytutu Europejskiego w Łodzi odbyła się uroczystość wręczenia Krzyży Wolności i Solidarności. Wśród odznaczonych znalazło się sześcioro radomszczan.

(fot. www.ipn.gov.pl)

Krzyż przyznawany jest przez prezydenta RP na wniosek Instytutu Pamięci Narodowej, działaczom opozycji za działalność na rzecz odzyskania niepodległości i suwerenności lub respektowania praw człowieka w PRL.

To odznaczenie odebrali w piątek także radomszczanie: Bronisław Jacenty Karasek, Ewa Maria Lewandowska, Jerzy Lewandowski, Feliks Roman Sobieraj, Janina Krystyna Sobieraj i Jan Szczepańczyk.

Bronisław Jacenty Karasek brał udział w tworzeniu struktur NSZZ „Solidarność” w Zakładach Mebli Giętych „Fameg” w Radomsku, gdzie następnie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zakładowej. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestał działalności związkowej i do grudnia 1983 r. był zaangażowany w działalność podziemnych struktur opozycyjnych na terenie zakładu pracy, m.in. organizując zbiórki pieniędzy na rzecz rodzin osób internowanych. W latach 1982–1989 brał czynny udział w manifestacjach ulicznych w Warszawie oraz rozpowszechnianiu okolicznościowych druków bezdebitowych.

Ewa Maria Lewandowska od października 1980 r. była aktywnym członkiem NSZZ „Solidarność” w Zakładach Przemysłu Meblarskiego im. Gwardii Ludowej w Radomsku, gdzie w 1981 r. wzięła czynny udział w strajku załogi. Jako plastyk wykonywała napisy i szyldy promujące idee podziemnej „Solidarności”, w latach 1982–1989 przygotowywała ulotki o treściach antykomunistycznych, które wspólnie z mężem kolportowała na terenie Radomska. Z powodu prowadzonej działalności była zwalniana z pracy (w 1982 r. i w 1985 r.), w kwietniu 1983 r. w jej mieszkaniu przeprowadzono rewizję. Uczestniczyła w mszach św. w intencji Ojczyzny odprawianych w kościołach Radomska i Warszawy.

Jerzy Lewandowski od października 1980 r. współtworzył struktury NSZZ „Solidarność” pracowników oświaty regionu radomszczańskiego, został przewodniczącym Komisji Zakładowej w I Liceum Ogólnokształcącym w Radomsku, w styczniu 1981 r. stanął na czele Międzyszkolnej Komisji Porozumiewawczej. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie zaprzestał działalności opozycyjnej, m.in. kolportował ulotki i nielegalne wydawnictwa oraz publicznie krytykował sytuację polityczną w kraju. W kwietniu 1983 r. funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa przewieźli go z miejsca pracy do jego mieszkania, gdzie dokonali rewizji i konfiskaty odnalezionych w jej wyniku materiałów „Solidarności”. Z końcem roku szkolnego 1982/1983 został przeniesiony do pracy w szkole podstawowej, do I LO powrócił po trzech latach zmagań z administracją oświatową. Był uczestnikiem mszy św. w intencji Ojczyzny i uroczystości patriotycznych w Radomsku oraz pokojowych manifestacji ulicznych w Warszawie. W latach 1983–1985 podlegał inwigilacji ze strony SB.

Feliks Roman Sobieraj w latach 1980–1989 był aktywnym działaczem oraz jednym z założycieli zakładowej organizacji związkowej NSZZ „Solidarność” w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Radomsku. Działał jako łącznik pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Założycielskim w Radomsku a innymi komisjami NSZZ „Solidarność” na terenie miasta i okolic. Pomagał w kolportowaniu ulotek oraz w sporządzaniu antykomunistycznych haseł zamieszczanych na murach. W mieszkaniu Państwa Sobierajów odbywały się spotkania działaczy zakładowej struktury związkowej NSZZ „Solidarność”.

Janina Krystyna Sobieraj w latach 1980–1989 brała udział w działalności zakładowej organizacji związkowej NSZZ „Solidarność” w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Radomsku. Zajmowała się kolportażem materiałów informacyjnych. W mieszkaniu Państwa Sobierajów odbywały się spotkania działaczy zakładowej struktury związkowej NSZZ „Solidarność”.

Jan Szczepańczyk we wrześniu 1980 r. współtworzył NSZZ „Solidarność” w Zakładach Przemysłowych „Komuna Paryska” w Radomsku. 14.12.1981 r. współorganizował strajk okupacyjny załogi, stanowiący protest przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego i zawieszeniu działalności związku. W latach 1982– 1989 działał w podziemnych strukturach „Solidarności”, w październiku 1988 r. został przewodniczącym Komitetu Założycielskiego w ZP „Komuna Paryska”. Pomagał internowanym, rozpowszechniał nielegalne pisma, drukował i kolportował ulotki, angażował się w akcje malowania na murach haseł o treściach antykomunistycznych. Był uczestnikiem mszy św. w intencji Ojczyzny i konspiracyjnych spotkań w kościele św. Lamberta w Radomsku, gdzie współorganizował duszpasterstwo ludzi pracy.