Życie że schizofrenią

[ARTYKUŁ SPONSOROWANY] - Ze wszystkich chorób psychiki schizofrenia wywołuje chyba największe emocje. Przez stulecia utrwalano jej negatywny, mroczny obraz. Ale tak samo było kiedyś np. z nadciśnieniem, a dzisiaj są na nie tabletki. Schizofrenia jest bardzo poważną chorobą, która dotyka ponad 1% ludzi na świecie. Oznacza to, że jeśli np. w jakiejś firmie pracuje 200 osób, to statystycznie dwie cierpią na ten syndrom - jest to zatem dość powszechna choroba - mówi dr n. med. Sławomir Wolniak, specjalista psychiatra, prezes Wolmed Sp. z o.o. Szpital i Poradnie.

Schizofrenia wzbudza wiele emocji dlatego, że często umysł chorego zaczyna dodawać pewne elementy do otaczającej go rzeczywistości. Stąd też nazwa tej choroby, która z greckiego oznacza rozdzielony, rozszczepiony umysł i wskazuje na to, że mózg zaczyna obsługiwać dwa światy - rzeczywisty i urojony. Schizofrenia to syndrom, czyli zespół objawów, które różnią się w zależności od osoby. Nawet początki tej choroby występują różnie, zwłaszcza u innych płci. U mężczyzn choroba ta ujawnia się zazwyczaj w wieku od kilkunastu do 25 lat, podczas gdy u kobiet przeważnie po 25. roku życia. Pierwsze objawy to wycofanie, izolowanie się albo wyraźny brak zainteresowania tym, co dzieje się wokół. Należą też do nich części omamy dźwiękowe, wzrokowe, poczucie bycia prześladowanym. Omamy różnego rodzaju i urojenia dotykają ok. 80% chorych. Ale u innych osób występują też inne objawy, jak odrętwienie psychiczne i fizyczne, prowadzące do tego, że chory całymi dniami siedzi i nie reaguje na otoczenie. Może też występować niespójna mowa, czyli mówienie „od rzeczy”.

Rozmaitość objawów wynika z tego, że istnieje kilka rodzajów schizofrenii. Najsłynniejsza paranoidalna, najmniej poznana katatoniczna, niezróżnicowana oraz najłagodniejsza - rezydualna. A co wywołuje schizofrenię? Póki co, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Ale wiemy, co się do niej przyczynia. Dużą rolę odgrywa czynnik genetyczny. Jeżeli jedno z rodziców cierpi na schizofrenię, to dla dziecka oznacza to 10% prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby. Nie ma jednak genu odpowiedzialnego za schizofrenię. Są jedynie geny zwiększające podatność na nią. Duży wpływ na wystąpienie schizofrenii mają też choroby przebyte przed urodzeniem, czyli w życiu płodowym. Dodatkowo, rozmaite czynniki środowiskowe, w tym stres oraz nieprawidłowości związane z funkcjonowaniem neuroprzekaźników w mózgu.

Po postawieniu diagnozy przez lekarza psychiatrę specjalista zaleca leczenie farmakologiczne oraz uczy pacjenta radzić sobie z chorobą. Bo to nie objawy wyniszczają chorych na schizofrenię, lecz to, że nie potrafią sobie z nimi poradzić. A można to zrobić dzięki właściwie dobranym lekom oraz odpowiedniej psychoterapii. Schizofrenia nie odwołuje życia – nawet z diagnozą można dalej cieszyć się nim i aktywnie je prowadzić. Trzeba tylko uważać na pewne rzeczy i regularnie przyjmować leki. I chociaż schizofrenia jest nieuleczalna, to można nauczyć się z nią żyć.

Więcej na: www.wolmed.pl