Radomszczański Ranking Samouwielbienia. „Pół miasta chciało wyrazić zachwyt"

Członkowie RdR, małżeństwo Lewandowscy i panowie Ciecióra szli na rekord. Dostawali po kilkadziesiąt głosów na minutę. Jakby pół Radomska nie robiło nic innego, tylko klepało w klawiaturę, by wyrazić swój zachwyt i uznanie. Jak to się stało? Pewnie przypadek. A może krasnoludki, albo internetowy bot przebrany za świętego Mikołaja?

Andrzej Andrysiak, aa@radomszczanska.pl

Czym się różni demokracja od demokracji udawanej? W drugiej to politycy sterują jej mechanizmami. Oczywiście przekonując, że nic takiego się nie dzieje. Tak jak u nas. Dowód? Radomszczański Ranking Zaufania. Nie opublikujemy jego wyników, bo w kilka dni nasi samorządowcy zmienili go w karykaturę. Ale za to przybliżymy Państwu, jak ta demokracja udawana wygląda w praktyce.

W świecie idealnym wyborca otrzymuje na temat działalności, poglądów i postawy polityka czy samorządowca informacje, na ich podstawie dokonuje oceny, wyrabia sobie zdanie i podejmuje decyzję wyborczą. Ale świata idealnego nie ma. Dlatego wiedza wyborców bywa niepełna, wybiórcza lub przekłamana, samorządowcy i politycy nie informują a okłamują, a decyzja wyborcza bywa przypadkowa a nie przemyślana. Stąd różne mechanizmy demokratyczne, które pozwalają się w tym nieidealnym świecie poruszać. Choćby media, których najważniejszą funkcją demokratyczną jest kontrola władzy. Albo sondaże, które pomagają zweryfikować wyobrażenia. Narzędzi jest bez liku, ważne, żeby je stosować zgodnie z zasadami. Nie pozwolić bądź utrudnić kontrolę mediów przez polityków (bo w każdej partii mają takie zakusy), a w sondażach badać preferencje wyborców, a nie polityków.

Tuż po świętach zaproponowaliśmy Państwu zabawę. Tak, to właściwe słowo, bo internetowe sondy nie prezentują opinii ogółu, ale internautów. Co więcej - tylko tych, którzy z danego portalu korzystają. Co prawda tylko w grudniu nasz portal radomszczanska.pl odwiedziło 66.406 unikalnych użytkowników (w powiecie, w którym mieszka niespełna 100 tys. ludzi), ale i tak nie rościmy sobie prawa do twierdzenia, że grupa naszych użytkowników jest reprezentatywna.

Zabawa polegała na stworzeniu Radomszczańskiego Rankingu Zaufania do polityków i samorządowców. Wytypowaliśmy 60 nazwisk osób działających w Radomsku w sferze publicznej - samorządowców i polityków - i poprosiliśmy Was o ocenę. Do wyboru były cztery odpowiedzi: ufam, nie ufam, nie znam, nie mam zdania.

Ranking opublikowaliśmy na naszej stronie 27 grudnia. Ustawiliśmy opcję jednokrotnego głosowania z jednego urządzenia, rozpoznawanego po tak zwanych ciasteczkach. Zdawaliśmy sobie sprawę, że niektórzy znają się na informatyce i mogą mieć zakusy na manipulowanie wynikami, ale uznaliśmy, że ten sposób będzie wystarczający. Zresztą z góry założyliśmy sobie, że ranking opublikujemy tylko, gdy nie zostanie zmanipulowany.

Z początku wszystko wyglądało normalnie. Przez kilka dni w sumie po kilkaset głosów na osobę (450-550), w większości nieprzychylnych. Ale wiemy, jakie zdanie mają ludzie o politykach, więc nas to nie zdziwiło. Przy nazwiskach mniej rozpoznawalnych samorządowców duży procent odpowiedzi „nie znam”. Zrozumiałe.

Ale było kilka zaskoczeń. Gdy w poniedziałek 30 grudnia po południu rejestrowaliśmy pierwsze wyniki zaskoczył nas 45-procentowy udział odpowiedzi „nie znam” przy Jarosławie Ferencu. Ufam, nie ufam, ale nie znam? Prezydenta miasta? Równie zaskakujące były wyniki małżeństwa Lewandowskich, Małgorzaty i Piotra. Ona jest radną powiatową, on radnym miejskim. Oboje z PiS. Na nią oddano 1216 głosów, na niego 1219. Podobnie wysoką liczbę głosów mieli Krzysztof Ciecióra (wicewojewoda łódzki, Porozumienie Jarosława Gowina, 1586 głosów), Jacek Ciecióra (szef Radomszczańskiego Porozumienia Społecznego, 1270 głosów), oraz Magdalena Spólnicka (1939). Z tym, że tylko Lewandowscy oraz Krzysztof i Jacek Ciecióra, jako jedyni w całym zestawieniu, mieli przewagę ocen „ufam” nad „nie ufam”. Naprawdę to najlepiej oceniani politycy w mieście?

Podejrzewaliśmy, że ktoś manipuluje wynikami nabijając głosów „ufam” swoim faworytom i „nie ufam” przeciwnikom. Szybko okazało się, że to była dopiero drobna potyczka. Widać było, że nasi Czytelnicy odpuścili, pewnie już czuli, co się święci. Głosów już nie przybywało, poza garstką nazwisk. Ale za to jaką!

Członkowie RdR, małżeństwo Lewandowscy i panowie Ciecióra szli na rekord. Dostawali po kilkadziesiąt głosów na minutę. Jakby pół Radomska nie robiło nic innego, tylko klepało w klawiaturę, by wyrazić swój zachwyt i uznanie. Poziom zaufania rósł im szybciej niż grzyby po deszczu. Internetowe boty i roboty poszły w ruch, licznik bił, uśmiechy rosły.

W piątek przed północą usunęliśmy ranking ze strony. W sumie spełnił swoją rolę, choć w inny sposób, niż to było zamierzone.

Radni miejscy i powiatowi Razem dla Radomska (Jadwiga Łysik, Grzegorz Minecki, Radosław Rączkowski, Sylwia Jaworska-Zienkiewicz, Krzysztof Zygma), prezydent Jarosław Ferenc, wiceprezydenci Jacek Belka i Małgorzata Kańska-Kipigroch oraz były prezydent Jerzy Słowiński mieli więcej ocen pozytywnych niż negatywnych. Podobnie jak Małgorzata Lewandowska, Piotr Lewandowski, Krzysztof Ciecióra, Jacek Ciecóra i Edyta Sapis-Drozdek (PiS). Oni mieli też rekordową liczbę oddanych głosów.

Jak to się stało? Dowodów nie ma, są tylko screeny ze strony. Pewnie przypadek. A może krasnoludki, albo internetowy bot przebrany za świętego Mikołaja. Albo nie, idźmy na całość - radomszczanie. To oni tak zagłosowali. Musieli, któżby inny?

Byłoby to wszystko nawet zabawne, gdyby nie głębsza refleksja, która się nasuwa. Jeśli w prostej zabawie krasnoludki dokonują takich manipulacji, ile muszą mieć do powiedzenia, gdy w grę wchodzą ważniejsze sprawy? Skoro w takiej błahostce nie zostawiają nic przypadkowi (czytaj: mieszkańcom), to dlaczego mieliby zostawiać w innych?

Zastanawialiśmy się w redakcji, co z tym rankingiem zrobić. Przecież to żaden ranking zaufania a… No właśnie, to przecież oczywiste. Udało nam się stworzyć pierwszy Radomszczański Ranking Samouwielbienia.

Zostało tylko przedstawić listę, na kogo najczęściej głosowały krasnoludki. Czyli komu w cudowny sposób przybyło tyle głosów, że miał więcej odpowiedzi pozytywnych, niż negatywnych.

Jarosław Ferenc (RdR) 2822 Krzysztof Ciecióra (Porozumienie) 2370 Jacek Ciecióra (RPS) 2254 Radosław Rączkowski (RdR) 1880 Małgorzata Lewandowska (PiS) 1878 Piotr Lewandowski (PiS) 1831 Jacek Belka (RdR) 1507 Małgorzata Kańska-Kipogroch (RdR) 1265 Grzegorz Minecki (RdR) 1251 Edyta Sapis-Drozdek (PiS) 1046 Krzysztof Zygma (RdR) 1021 Jadwiga Łysik (RdR) 997 Sylwia Jaworska-Zienkiewicz (RdR) 926

U pozostałych podajemy tylko liczbę głosów „ufam”. Przeważały odpowiedzi „nie ufam”, pewnie też nabite przez krasnoludki, tym razem te złośliwe:

Irena Bareła (Prawo i Sprawiedliwość) 154 Bartłomiej Biskup (PiS) 159 Paweł Chybalski (PiS) 104 Arkadiusz Ciach (Lewica) 159 Janusz Czapla (Koalicja Obywatelska) 114 Rafał Dębski (KO) 348 Ewa Gajzler (Wspólny Samorząd) 101 Jacek Gębicz (WS) 201 Jakub Jędrzejczak (KO) 209 Jerzy Kaczmarek (PSL) 67 Tomasz Kaczmarek (PiS) 96 Paweł Kałdoński (RdR) 298 Dariusz Kopeć (KO) 607 Michał Koski (PiS) 207 Beata Kowalska (WS) 450 Piotr Lisowski (KO) 202 Tadeusz Kubak (PiS) 580 Andrzej Kucharski (PiS) 155 Robert Lewandowski (niezrzeszony) 141 Dionizy Łysik (PSL) 34 Krzysztof Maciejewski (PiS) 72 Anna Milczanowska (PiS) 336 Włodzimierz Nicpan (PiS) 132 Andrzej Otoliński (WS) 125 Wioletta Pal (niezrzeszona) 185 Paweł Pichit (KO) 195 Beata Pokora (WS) 621 Urszula Półrola (PiS) 116 Małgorzata Ptak (Lewica) 557 Marek Rząsowski (KO) 270 Jacek Rak (Konfederacja) 87 Daniel Serwa (PiS) 167 Bożena Sewerynek (WS) 41 Ewelina Sewerynek (PiS) 146 Magdalena Spólnicka (KO) 992 Grażyna Strojkowska (WS) 91 Dorota Sujka (KO) 224 Wojciech Ślusarczyk (PSL) 103 Dawid Wawryka (Lewica) 201 Łukasz Więcek (KO) 350 Stanisław Witaszczyk (PSL) 94 Katarzyna Wośko (KO) 223 Fabian Zagórowicz (PSL) 90 Waldemar Zasada (WS) 71 Jacek Zacharewicz (KO) 130 Szymon Zyberyng (PiS) 145