Najwięcej było szewców i krawców (35-40). Po kilkunastu było rzeźników, piekarzy, stolarzy, mniej, bo kilku tylko kowali, mularzy, czapników. W pojedynczych przypadkach kilkanaście innych zawodów, np. złotnik, rymarz, muzykant, cieśla - Tomasz Nowak o historii XIX-wiecznego Radomska
Poprzednią część zakończyłem na metodach przejmowania nieruchomości w mieście przez starozakonnych. Do takich sytuacji mogło dochodzić, bo Żydzi coraz śmielej wchodzili też w sferę gospodarczą miasta, byli obywatelami drugiej kategorii, ale za to majętnymi. Mieli pieniądze i umieli z nich robić pożytek. Po prostu stawali się częścią życia społecznego i gospodarczego Radomska. Z jednej trony bano się konkurencji żydowskich rzemieślników i kupców, a z drugiej czasami oddawano pole bez walki. Ale ta cześć historii Radomska będzie nie tylko o Żydach, ale o całości miasta, o jego ogólnym profilu społecznym.
Ten artykuł przeczytasz tylko z aktywną prenumeratą cyfrową. Skorzystaj z subskrypcji
Pozostało 94% tekstu do przeczytania.
Wykup dostępTwoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze